MindfulNS

Een project in opdracht van de Nederlandse Spoorwegen als onderdeel van ‘What If Lab Nederlandse Spoorwegen 2017’. 

Het veraangenamen van de treinreis is een belangrijke doelstelling voor de Nederlandse Spoorwegen. Met name forenzen ervaren reistijd als ‘verloren tijd’ en dit is van invloed op de manier waarop zij de reistijd consumeren. In samenwerking met de afdeling Customer Experience ontwikkelde ik een nieuwe propositie voor dit type reiziger: Reistijd als waardevolle ‘tussentijd’ in de overgang van het privéleven naar de werkomgeving.

MindfulNS_visual_2

Op basis van deze nieuwe propositie werd de ‘MindfulNS service’ ontwikkeld. Reizigers ontdekken met behulp van een app hoe zij de dagelijkse treinreis kunnen gebruiken om hun welzijn en stress-bestendigheid te vergroten. Het programma bestaat uit korte audio oefeningen die speciaal zijn gericht op het reizen per trein. 

Naast dit meerdaagse lesprogramma biedt de app ook ‘losse’ oefeningen waarmee treinreizigers zich op een bijzonder reisdoel kunnen voorbereiden zoals een sollicitatiegesprek, een examen of een medisch onderzoek.

Tijdens de Dutch Design Week 2017 konden treinreizigers kennis maken met een prototype versie van de MindfulNS app. De presentatie vond plaats in een speciale MindfulNS treincoupé, met bijpassende illustraties van ontwerper Francesco Zorzi. 

Benieuwd naar deze treincoupé en de reacties van de reizigers? Bekijk dan het filmpje dat werd gemaakt door Johnny Wonder. 

Colofon
Mindfulness expert Viktoria Susovits
Grafische vormgeving coupé Francesco Zorzi
Uitvoerend ontwerper coupé Jantien Roozenburg
Prototype app M-lab
Fotografie Maaike Poelen
Filmpje Johnny Wonder
Organisatie ‘What If Lab’ Dutch Design Foundation

Co-creatie Kleuteronderwijs Tilburg

Een project in samenwerking met Bureau de Hamvraag

Schoolbestuur X-pect primair (Tilburg) zoekt naar een duurzame vorm van samenwerking tussen het kleuteronderwijs en de nabijgelegen kinderopvang.

Een bijzonder taaie opgave, zo bleek na een aantal waardengedreven interviews met de diverse betrokkenen (leerkrachten, medewerkers van de kinderopvang en bestuurders). Verschillen in cultuur en toekomstvisie, maar ook ervaringen uit het verleden stonden de gedroomde samenwerking in de weg. Eerdere pogingen om tot een samenwerking te komen waren gestrand en hadden de verhoudingen op scherp gezet.

Op basis van deze eerste inventarisatie zijn we een co-creatie traject gestart waarbij alle betrokken partijen een actieve en gelijkwaardige rol kregen in het ‘ontwerpen’ van de samenwerking. De deelnemers bleken zich te herkennen in één gemeenschappelijke ambitie: “Het streven naar een doorlopende ‘leerlijn’ van kinderopvang naar het kleuteronderwijs, in het belang van het kind.”

Stap voor stap hebben we de deelnemers begeleid bij de verschillende fasen van het creatieve proces. Dat begon met het loslaten van bestaande denkkaders en het bedenken van zoveel mogelijk verschillende invalshoeken. Daarna leidde een proces van selecteren, clusteren en combineren tot drie inspirerende ideeën die vervolgens stapsgewijs steeds concreter werden uitgewerkt. Welke zaken staan een succesvolle implementatie in de weg? Is het mogelijk om hier van tevoren al op te anticiperen? Hoe kunnen we dit idee testen op een kleine schaal en met beperkte middelen? Na het opstellen van een projectplan (titel, tijdspad, begroting, taakverdeling) gingen de deelnemers aan de slag met het visualiseren van hun idee in een (mobiele) fotostudio.

Drie inspirerende, innovatieve én werkbare ideeën zijn het resultaat van dit co-creatie traject. Het doel was om oplossingen te ontwikkelen die op de langere termijn breed ingezet kunnen worden op verschillende locaties in Tilburg. Tijdens een spiegelsessie gingen we hierover in gesprek met onder andere ambtenaren van de gemeente Tilburg en directeuren van andere onderwijs locaties.

De ontwikkelde concepten zullen in het nieuwe schooljaar verder uitgewerkt en uitgevoerd worden op één of meerdere locaties in Tilburg. Een ander resultaat van dit traject is minder tastbaar maar waarschijnlijk nog belangrijker: het wederzijdse vertrouwen is hersteld.

De Zwerfkerk

Een project in samenwerking met Esther Jongsma en de Protestantse Kerk Eindhoven.

Als gevolg van de secularisatie in de vorige eeuw zijn veel kerkgemeenschappen in ledental geslonken. De monumentale kerkgebouwen waar veel van deze gemeenten samenkomen staan voor veel kerkgangers symbool voor de “goede oude tijd” toen de kerk nog duidelijk aanwezig was in het publieke domein. Maar de kosten voor onderhoud en verwarming van deze monumenten zijn voor veel kleine gemeenschappen nauwelijks op te brengen.

De Zwerfkerk is een blauwdruk voor een nieuw type kerkgemeenschap. In plaats van vast te houden aan de “kracht van toen” wordt de eigentijdse situatie omarmd als een kans. De Zwerfkerk bestaat uit opklapbaar meubilair waardoor de gemeenschap niet meer is gebonden aan een vast gebouw. Ook een buurthuis, een plein, een achtertuin of een leegstaande garage kan zo tot kerk worden omgetoverd. Zo kan de kerkgemeenschap zich flexibel door de stad bewegen en krijgt ze een nieuwe plek in het publieke domein.

Canta!

Een bijdrage voor Frame magazine (voorjaar 2017) als reactie op de vraag: “If you were commissioned to design an item, tool or service for the elderly to stimulate their mental and physical health, what would it be?”

Bezoek Frameweb.com om de volledige bijdrage te bekijken.

Fort Folly

Een project in opdracht van Tom Loois en Sanne Muiser voor MU Eindhoven.

De installatie “Fort Folly” werd ontwikkeld voor de “For Play” tentoonstelling die plaatsvond tijdens de Dutch Design Week 2017. MU artspace (Eindhoven) gaf opdracht om een fysieke handleiding te ontwerpen voor intimiteit binnen relaties.

De installatie, die werd gemaakt van meer dan 200 kussens, houdt het midden tussen een bed en een speeltuin. De bezoekers van de tentoonstelling worden uitgedaagd om na te denken hoe zij intimiteit ervaren. Zien zij dit als een sport (gericht op prestaties) of als een spel (gericht op ervaring) Bezoekers van de tentoonstelling konden in het kussen-fort klimmen om te stoeien, te luieren of om een goed gesprek te voeren. Tijdens publieke momenten, zoals de dagelijkse talkshow over design, functioneerde het fort als een comfortabele tribune.

Fotografie: Max Kneefel

The Desk User Diaries

Een ‘beeld-essay’ in opdracht van Jules van den Langeberg voor PROOFFlab magazine.

PROOFF is een designlabel dat zich richt op de ‘progressieve werkomgeving’. Ik kreeg de opdracht om mijn visie op het toekomstige werklandschap te beschrijven in de vorm van een essay. Het essay beschrijft mijn persoonlijke relatie met een meubelstuk dat zich heeft ontwikkeld tot een central spil van de moderne kennis-economie: het bureau. Wat is de oorsprong van dit eigenaardige meubelstuk? En wat is de toekomst van het bureau nu wetenschappers waarschuwen voor de gezondheidsrisico’s van onze ‘zittende’ levensstijl?

Klik hier om het essay als PDF te downloaden.

The Second Self Laboratory

Afstudeerproject, Design Academy Eindhoven

Sociale rollen zorgen voor structuur en houvast in de interactie met anderen. Vaak heeft één persoon meerdere sociale rollen. Een politieagent kan bijvoorbeeld ook een vader, een minnaar, een vriend en een voetbal supporter zijn.

Op zichzelf is er dus niets mis met al deze sociale rollen. Maar soms kan een sociale rol zó belangrijk of vanzelfsprekend worden dat deze onze identiteit en manier van denken gaat beperken.

De ‘Second Self Laboratory’ toolkit bestaat uit vijf verschillende kostuums die allemaal een specifieke rol en betekenis hebben. Het zijn archetypische karakters die steeds weer terugkomen in onze mythologische verhalen, literatuur en popcultuur.

Alle vijf verhouden deze karakters zich op een bijzondere manier tot hun omgeving. De komst van ‘de vreemdeling’ zorgt voor onrust maar prikkelt ook onze nieuwsgierigheid naar verre oorden. En in vergelijking met met ‘de verschoppeling’ hebben wij onze schaapjes netjes op het droge.

Fotografie: Conor Trawinksi

Rijksmuseum Conservator

Een project in samenwerking met Maartje Slijpen. Met dank aan culinair historica Marleen Willebrands.

De stillevens in de collectie van het Rijksmuseum tonen een overdaad aan bijzondere vruchten, groenten, vissen en specerijen. Maar wat was de smaak van het eten in de tijd dat deze meesterwerken geschilderd werden?

De ‘Rijksmuseum Conservator’ serie werd ontworpen voor de museumwinkel van het Rijksmuseum biedt een culinaire tijdreis voor avontuurlijke lekkerbekken. Ieder blik bevat een delicatesse, gebaseerd op een historisch recept. De labels verwijzen naar de schilderijen in het museum.